Voortgang - reisverslag van de voorzitter*

Opnieuw heb ik een mooie reis mogen maken; echter twee weken waren veel te kort want de dagen zijn omgevlogen.
Met twee koffers van ieder 23 kg, in de handbagage een 12 kg rugzaktrolley en een (zware) handtas kwam ik zaterdag aan op Lilongwe en deze keer waren er zowaar heel veel nieuwe karretjes, dus hoefde ik mijn bagage niet zelf te sjouwen!
Zondag was een rustdag en omdat er onverwacht een begrafenis was op maandag gingen we nu op dinsdag naar Chipoka om de voortgang van ons project te aanschouwen. Er is heel hard gewerkt en het centrum en de eerste acht lodges zijn klaar. In de keuken van het centrum staan allemaal door de timmerman zelfgemaakte kasten en de voorraadruimte is van planken voorzien. Daar zullen ook nog kasten bij komen. En er hangen zelfgemaakte gordijnen. Aan de buitenkant van de lodges zijn twee grote boilers aangebracht.

In de lodges is alles zachtgeel geschilderd, zijn de inbouwkasten klaar en de badkamers voorzien van douche, wastafel en toilet. Ook hangen er overal zelfgemaakte gordijnen. Thomas, de timmerman is nu bezig de bedden te maken. Ik vraag me alleen af of die wel groot genoeg zijn want toen ik in de ombouw in het zand ging liggen leek me deze nogal klein. Thomas vertelde me dat de standaardmaat voor een bed in Malawi 1.80 m is. Ik heb hem aangeraden toch ook een paar bedden van 1.90 m te maken!

De volgende acht lodges zijn in aanbouw. En terwijl moeder water haalt voor het cement ligt haar kindje op de veranda van het centrum op de stenen vloer te slapen. Neen, hier kennen ze geen ouderschapsverlof! De dakspanten worden met een goedje geïmpregneerd om de termieten geen kans te geven.

Omdat we nu na twee jaar zoveel bereikt hebben en er zo hard gewerkt is door iedereen, besloten we dit een beetje te vieren. Ik had gevraagd om de vrouwen en kinderen van onze werkers ook uit te nodigen om gezamenlijk met de werkers de lunch te gebruiken. Na een rit van ongeveer 2 uur kwamen onze chauffeurs Simeon and Mr. Kamkwamba met twee pick-ups volgeladen met vrouwen en kinderen op fantakistjes aan in Chipoka. De vrouwen kookten grote pannen met nsima en er was voor iedereen een fanta of sprite. Een biertje voor de mannen vanwege het ″pannenbier″ natuurlijk! Ook had ik wat slingers opgehangen en tijdens de maaltijd deelde ik feestfluitjes en de meegebrachte kadootjes uit: Wilde Ganzen ballonnen en speelgoed voor de kinderen, armbandjes, geurtjes en hoedjes voor de vrouwen. Voor de mannen had ik door mij bekostigde TIMALAWI T-shirts meegenomen en nog wat petjes omdat ik de vorige keer niet genoeg had voor iedereen.

De voorman hield een lovende speech en verzocht om een moment van stilte ter nagedachtenis aan onze aannemer, de heer Madise; alle petjes gingen even af. Hij sprak op kalme toon zeer bemoedigende woorden en bedankte ook TIMALAWI voor dit mooie project en voor de ontstane banen. Hij vertelde hoe zijn mensen met dit inkomen hun kinderen kunnen laten studeren en kunstmest kunnen kopen. De rode aarde in Malawi is nl. niet vruchtbaar genoeg om op te verbouwen. Het ontroerde mij zeer. Daarna wilden een paar van de werkers heel graag hun vrouw aan mij voorstellen.
Het was een gezellige bijeenkomst en heel bijzonder voor de vrouwen die elkaar op deze manier leerden kennen en tevens konden zien waar hun mannen al die tijd aan werken. De vrouwen blijven immers altijd bij huis om voor de kinderen en het huishouden te zorgen. Zij komen nooit ergens en van een bezoekje aan Lake Malawi hadden ze alleen maar kunnen dromen. Toen ze dan ook bij het meer kwamen gingen sommigen met kleren en al het water in om te zwemmen! Al met al een dag die ze niet snel zullen vergeten.

Onze eerste prioriteit op dit moment is nog steeds de elektriciteit en ik had erg gehoopt zelf met ESCOM in Blantyre in gesprek te komen tijdens mijn verblijf maar helaas is dat mislukt. We konden op korte termijn geen afspraak maken met de betrokken functionaris, hij was niet beschikbaar. Dit staat nu op de agenda voor half november. Wel heb ik tijdens mijn bezoek aan Blantyre de kans gekregen om Mount Moulanje (zoŽn 3.000 m) te bezoeken, een prachtige bergketen. Daar bevinden zich grote theeplantages die veelal door blanken worden gerund. In tegenstelling tot het midden en noorden van Malawi bezitten de mensen hier geen stukje grond en zijn ze daarom erg arm. Ik heb bijzonder genoten van het prachtige berglandschap dat Malawi rijk is.
Op onze aanvraag bij Wilde Ganzen hebben we goedkeuring gekregen en we hopen van harte binnen de komende maanden het benodigde bedrag van € 30.000 bij elkaar gespaard te hebben om de lange kabels en grote transformator voor de elektriciteit aan te kunnen leggen. Want daarna willen we heel graag het centrum openen!
Tijdens het voortgangsoverleg met de projectcommissie hebben we de planning en de benodigde financiën voor fasen 3 en 4 besproken: de hostels en staff houses voor het personeel en de omheining. Er is nog meer dan genoeg werk aan de winkel en we zullen hiervoor aanvullende fondsen werven.

Ik heb een bezoekje kunnen brengen aan de weesmeisjes op school, die door een aantal van ons worden gesponsord. Natuurlijk had ik schriftjes, potloden en zeep voor ze meegenomen, gekocht in de lokale supermarkt. De af te leggen reis naar hun school ging over hobbelige "rode" zandwegen met grote potholes en duurde soms anderhalf uur, terwijl het in werkelijkheid hemelsbreed maar relatief korte afstanden waren van zoŽn 30 km. Na zo'n rit zat alles onder het rode stof, niet alleen de buitenkant maar zelfs in de auto was alles oranje, mijn kleren, mijn tas, mijn haar. Ik zette 's-avonds ook altijd mijn sandalen onder de douche, als er water was tenminste. Want het gebeurde wel dat er geen stromend water was, om te douchen, je tanden te poetsen of het toilet door te spoelen. En zelfs de flesjes drinkwater waren niet altijd te koop in de supermarkt of bij de benzinepomp onderweg! En als ik wel een flesje had voor onderweg dan was het na korte tijd warm geworden door de enorme hitte. Of was het zelfs nodig om de auto ermee te voorzien. Deze was nl. ook regelmatig oververhit! In ieder geval, Magdalene en Zabera in Nmwera zijn leergierige studentes en ze vertelden enthousiast over hun favoriete lessen en sportieve activiteiten: volleybal en voetbal. Magdalene zou heel graag sportkleren willen hebben. Ook vertelde ze dat ze na het behalen van haar diploma naar Nederland wil komen. Wie weet!
Bij Rachael en Fygenia in Balaka viel ik met mijn neus in de Chichewa les. Zowaar kon ik een zin vertalen naar het Engels en kreeg met gelach alle studenten en de leraar op mijn hand! Rachael wil graag verpleegster worden en Fygenia heeft interesse voor technologie en wetenschap. Zij weet nog niet precies wat ze wil worden. Laten we hopen dat ze hun best blijven doen met deze kans om te studeren.
Donderdag, de dag voor mijn vertrek, bracht ik opnieuw een bezoek aan Chipoka en onderweg stopte ik even in het dorp Mganja. Afgelopen april is er namelijk een baby meisje geboren dat uit dankbaarheid door haar ouders naar mij is vernoemd; ze kunnen amper mijn naam uitspreken ;-). Heel ontroerend! Ik had vorig jaar een kleine bijdrage (37 euro) gegeven om nog voor het regenseizoen het rieten dak op hun huisje aan te kunnen brengen. Voor baby Thea had ik een puzzel meegenomen die speciaal voor haar is gemaakt door een creatieve dame uit Dronten. Dankjewel Annemarie! En voor haar zusjes Rejoice en Priscilla kleurpotloden en vouwblaadjes.
De laatste paar dagen van mijn verblijf vielen er wat regenbuien en de temperatuur daalde naar zo'n 17
gr. C, nog altijd aangenaam maar het regenseizoen kondigde zich aan. Met enige weemoed had ik mijn koffers ingepakt, ze wogen nu niet veel meer, en aanvaardde op vrijdagochtend om 7.00 u mijn lange reis naar huis. Na een tussenstop in Lusaka landden we op Nairobi waar ik bijna 7 uur moest wachten op mijn aansluiting, maar het deerde me deze keer niet zo veel. Ik had een voldaan gevoel, al was het met een dikke traan. Zaterdagochtend landde ik om 5.15 u op een mistroostig Schiphol. Welkom thuis!

Zikomo kwambiri - Heel dankbaar zijn we voor uw steun!


* NOOT: Alle onkosten, reis- en verblijfkosten zijn geheel voor eigen rekening en komen niet ten laste van de fondsenwerving. De volle 100% komt ten goede van ons waardevolle project.