Voortgang mei 2013 - weer terug uit mooi Malawi

Bericht van de voorzitter.

Na een lange, vermoeiende reis* kwam ik om 05.40 u op Schiphol aan. Het regende en het was koud, mijn taxibus was (te) laat. Maar wat een prachtige groenexplosie van groei en bloei heeft hier plaatsgevonden!

In Malawi is het nu winter, overdag is het bewolkt en laat het zonnetje zich regelmatig zien, dan is het toch al gauw weer ruim 18°C, warm en 's-nachts is het lekker koel in bergachtig Dedza. Door het late regenseizoen heeft veel maïs nog groene bladeren en kan daarom (nog) niet geoogst worden.
Met de nieuwe, vrouwelijke, president Joyce Banda zijn er kleine verbeteringen te merken in Malawi. Na jaren van slecht presidentsbeleid doet zij erg haar best het land, en vooral de mensen in de dorpen, nu eindelijk vooruit te helpen. “How is it possible that after 10 years we are still living in poverty. We have to pick up the pieces, clean up the mess and start moving forward”, waren haar woorden op 14 mei jl., de dag dat de allereerste president van Malawi werd herdacht en iedereen vrolijk de straat op ging. Brandstof was beter te verkrijgen, geen files meer bij de benzinepomp, de mensen voelen zich veiliger en ESCOM (Electricity Supply Company) doet beter zijn best, ik heb nl. minder stroomstoringen meegemaakt.

Omdat onverwacht op maandag een begrafenis zou plaatsvinden bezochten we meteen op zondag onze projectlocatie in Chipoka en ik was blij verrast. Er wordt gestaag voortgang geboekt; de lodges zijn nu waterdicht en door Thomas worden deuren gemaakt en kasten. De matrassen voor de bedden zijn aangeschaft. Er is een ″tuinman″ ingehuurd die de zgn. ″landscaping″ verzorgt; hij heeft olifantengras, planten en jonge boompjes aangebracht en structuur gebracht in het omliggende terrein (parkeerplaatsen). Er is een tweede, kleinere, watertank geïnstalleerd met water dat uit het meer wordt gepompt om o.a. de planten water te geven en schoon te maken.

Tussen de gebouwen is een kleine overkapping gemaakt zodat je droog kunt lopen als het regent. En verder zijn op dit moment, naast de grote transformer alle materialen aanwezig om de elektriciteit aan te leggen. Nu nog de medewerking van ESCOM, dat zou toch wel heel mooi zijn. Er ligt een contract bij ESCOM dat we graag door hen getekend willen zien in de hoop dat zij spoedig aan het werk zullen gaan. Ze hebben trouwens hun slogan veranderd in "towards power every day", eerst was dat nl. "power every day" maar dat was toch wel iets te overmoedig!

Tijdens de bespreking met de projectcommissie werd door de voorzitter, Isaac Andrew, grote waardering geuit voor TIMALAWI en alle gulle gevers en sponsors. Langs deze weg zeg ik u allen, namens hem en alle werkers in het project, bijzonder hartelijk dank voor uw zeer gewaarde steun. Zonder u hadden we dit resultaat niet behaald. We zijn nu in fasen 3 en 4 beland, de bouw van de hostels, een security fence en twee staff houses. Voor ons TIMALAWI aandeel proberen we op dit moment de fondsen bij elkaar te sparen, in de hoop dat Wilde Ganzen ons hierbij opnieuw zal helpen en ons gespaarde bedrag met 55% wil verhogen. Heel graag willen we nog deze zomer het trainings- en ontwikkelingscentrum openen. De laatste loodjes wegen het zwaarst.
 

In de hoofdstad Lilongwe hebben we de nodige aankopen gedaan (een persoonlijke donatie; ik had een klein voorschot genomen op mijn vakantiegeld !), zoals 20 toiletborstels, papier, 20 zeeppompjes, prullenbakjes, grote en kleine emmers, schoonmaakmiddelen, mops, borstels, etc. We hebben lappen stof gekocht voor tafellakens en placemats die we lokaal willen laten maken en vanuit Nederland had ik een koffer vol (23 kg) aquablauwe handdoeken en gastendoekjes meegenomen waarop ik de naam van het centrum heb laten borduren.

Ook heb ik een bezoek gebracht aan Selina, onze jonge studente die momenteel een extra training volgt en tot september stage loopt in een 4-sterren hotel in Blantyre. Zij is erg ambitieus en kan niet wachten de keuken in Chipoka te gaan runnen!

Zondag voor mijn vertrek werd ik uitgenodigd om mee te gaan naar een zgn. "out-church". Na ruim een uur een afstand van nog minder dan 35 km, al dansend en swingend met de 4Wheel-drive door "potholes" en "drumholes" te hebben afgelegd (gelukkig had het niet geregend en had ik een goede chauffeur!) kwamen we in het dorpje aan. Een bijzondere ervaring hoe de mannen en vrouwen met hun kinderen bij elkaar komen om met muziek en dans de mis te vieren. Het bleek een "paper Sunday" te zijn, hetgeen betekent dat er alleen maar papier geld in de collectebakjes mocht en geen muntjes! En ook speciaal voor de bezoekers (= alendo), ik was de enige, werd er een collecte gevraagd en ik liet me natuurlijk niet kennen en ging al dansend op de muziek van het koor, met mijn briefjes van 1000 kwacha (ongeveer 2 euro) naar voren. Wat een hilariteit en dat niet alleen, ik moest nog een keer opnieuw naar voren komen om me voor te stellen en te vertellen waarom ik naar Malawi was gekomen. Met mijn paar chichewa woorden, maar natuurlijk meer nog door mijn "opvallende" (=hollandse) manier van dansen, had ik alle harten gestolen!

 

 

"baby" Thea is alweer een jaar!

Voor de schoolkinderen heb ik Wilde Ganzen ballonnen achtergelaten voor het Pinksterfeest en nadat ik alle bekende, vriendelijke gezichten weer had gegroet, heb ik de lange reis naar huis aanvaard. Tionana bwino - tot de volgende keer! Bijzonder hartelijk dank voor uw steun, natuurlijk vooral namens onze ambitieuze jongeren in Malawi; zij zijn heel blij met hun baantje, hun kinderen kunnen naar school en ze dragen nu schoenen. Samen met uw hulp bouwen we aan een hoopvolle toekomst. Helpt u ons met die laatste loodjes?

Zikomo kwambiri - geweldig bedankt!
 


* NOOT: Alle onkosten, reis- en verblijfkosten zijn geheel voor eigen rekening en komen niet ten laste van de fondsenwerving. Elke euro gaat naar ons waardevolle project.