Voortgang reisverslag april 2012

Bericht van de voorzitter.

Na een lange vlucht via Nairobi en Lusaka word ik op Kamuzu Airport Lilongwe hartelijk welkom geheten door onze projectpartner Isaac Andrew en doen we meteen de eerste boodschappen. Na anderhalf uur rijden komen we dan in Dedza aan waar mijn eerste dag een rustdag is. Op dit moment lijkt het regenseizoen, gewoonlijk van eind november tot april, nog niet helemaal voorbij. Er vallen zeer zware regenbuien en een 4Wheel drive is totaal geen overbodige luxe, maar pure noodzaak. Alleen de hoofdweg van noord naar zuid Malawi is van asfalt en alle andere wegen zijn modderig en drassig met grote ″potholes″, de auto danst over de weg.

De maïs die op veel plaatsen nog niet geoogst was is nu door de vele regen bedorven. Ondanks de regen lopen de Malawiërs op blote voeten, alsof het ze niet kan deren. Het leven gaat door en ze proberen hun zelfverbouwde tomaten, maïs en aardappelen te verkopen voor wat inkomsten. De prijzen in de supermarkt lijken haast Europese prijzen te worden. De suiker is schaars en wordt op dit moment ingevoerd vanuit Zambia. Malawi verkeert in een grote economische crisis door brandstof- en “forex” (vreemde valuta) tekort. De benzine of diesel moet veelal op de zwarte markt aan de grens van Mozambique worden gekocht tegen woekerprijzen, zo´n 3 euro per liter. Onder het bewind van de vorige president zijn de weinige voorraadstations uiteindelijk gesloten omdat er zogenaamd geen “Forex” genoeg was om voorraden in te slaan. Er is nu geen geld om deze depots weer in werking te stellen. Zodra er aanvoer komt van de ene keer diesel en dan weer gewone benzine, gaat dit als een lopend vuurtje. Er ontstaan lange rijen auto´s bij die ene benzinepomp waar men hoopt dat de tankwagen met voorraad nog voor het einde van de dag aankomt. Wachten duurt lang, reden waarom er niemand in de auto zit. De automobilisten zijn naar huis. Veel toeristen hebben hun reis afgezegd vanwege het grote brandstofprobleem. Het is elke dag een verrassing of je op pad kunt.

Oeps, de elektriciteit valt uit. Daar heb ik op gerekend want ik heb wel 12 zelf oplaadbare lampjes (knijpkat) en hoofdlampjes meegenomen, dus, heel belangrijk, geen batterijen nodig die geld kosten. De meeste lampjes heb ik trouwens al uitgedeeld.

Op maandag bracht ik een bezoek aan onze projectlocatie in Chipoka, de diesel komt van de zwarte markt, en deel ik TIMALAWI petjes uit aan de werkers (privé donatie). Ze zijn volop bezig met de afwerking van het centrum en de lodges. De douches, toiletten en wastafels zijn geïnstalleerd en het water is aangesloten. Op dit moment wordt er geschilderd en worden de plafonds aangebracht. Thomas de timmerman, een zeer gedreven jonge man werkt aan het keukenblok in het centrum, met 3 paar extra handen, en maakt de deuren voor de lodges. Er is een start gemaakt met de fundering voor de volgende acht lodges.

 
Gestaag wordt er vooruitgang geboekt, de opening van het centrum zal nog even op zich laten wachten want de elektriciteit is er nog steeds niet. Afspraken met de bewoners van de omliggende woningen om gezamenlijk te betalen voor de grote transformator die nodig is, zijn mislukt. ESCOM wil ons, onze projectpartner, alleen voor de kostenpost van 29.000 euro op laten draaien voor deze grote transformator, die uiteindelijk in eigendom blijft van ESCOM. Hier kan wel een heel dorp op worden aangesloten. Er wordt nu met de advocaat overlegd of ESCOM wel correct handelt en met de komst van de nieuwe president is er hoop dat zij hier wellicht iets aan kan verbeteren. Het laatste nieuws is nl. dat president Mutharika is overleden aan een hartinfarct en vice-president Joyce Banda is na enige onrust aangetreden als de eerste vrouwelijke president van Malawi. Ondanks de 10 dagen van rouw die zijn afgekondigd is de bevolking heel blij en zien zij de toekomst hoopvol tegemoet met hun nieuwe president (zie ook krantekoppen). Joyce Banda treedt de grote uitdagingen die haar te wachten staan strijdvaardig tegemoet. Het was trouwens opvallend dat een dag lang de stroom in Malawi was uitgevallen, niemand kon het nieuws volgen op de radio of de televisie, en terwijl in de krant stond dat de toestand van de zieke president kritiek was, vernamen we later op BBC dat de president al twee dagen dood was.
       

Nadat lange tijd geleden de bestelling was gedaan zijn eindelijk 125 zakken cement afgeleverd in Dedza. Door het tekort aan diesel is het maar afwachten wanneer de bestelde materialen worden geleverd. Zodra er brandstof is voor de lorry wordt de lading naar Chipoka vervoerd (dit is nog 1,5 uur rijden). De mensen willen heel graag gebruik maken van ons centrum en onze projectpartner ontvangt veel telefoontjes met de vraag wanneer we open gaan. Er worden al vergaderingen gehouden ook al staan er alleen maar 100 gedoneerde stoelen. De timmerman moet de tafels nog maken! Tijdens onze project commissie vergadering hebben we een evaluatie gemaakt en de voortgang en financiën besproken. We zijn er nog niet, er is genoeg werk aan de winkel en we zullen er samen alles aan doen om ons doel te bereiken, de realisatie van het trainings- en ontwikkelingscentrum.

Pasen in Malawi - de hele week is het feest en de kinderen hebben vakantie. Ik deel ballonnen en de in Nederland gemaakte tekeningen uit en geef ze nieuwe kleurplaten met viltstiften, die ik weer mee wil nemen voor de kinderen thuis. In plaats van te oefenen voor koor en dans i.v.m. de aanstaande Paasmis zijn we voor de verandering de hele middag zoet met kleuren en wordt er voor me gezongen. Ook ontmoet ik de jongerengroep o.l.v. voorzitter Pemphero die uitlegt dat zij activiteiten bedenken om fondsen te werven waarmee ze ouderen en weeskinderen kunnen helpen. Zij vormen twee voetbalteams (jongens en meisjes) en om hen een beetje te stimuleren had ik beloofd voetbalshirts voor ze mee te nemen. Deze heb ik, op eigen kosten, laten bedrukken met ″TIMALAWI″. En op de lokale markt heb ik nog een voetbal voor ze gekocht. Ze waren hiermee zeer verguld en bedankten me uitbundig. Ik ben natuurlijk uitgenodigd voor de eerstvolgende wedstrijd!
Op zondag nam ik deel aan de processie voor de Paasmis waar zoveel mensen naar toe kwamen dat alle bankjes uit de kerk naar buiten werden gesleept en de mis in de open lucht werd gevierd, in de hoop dat het maar niet zou gaan regenen. Heel bijzonder en vrolijk met dans en muziek. Opeens hoor ik mijn naam en ″Holland″ uitspreken en wordt even aan alle aanwezigen uitgelegd wie ik ben en wat ik daar kom doen, waarop ik alleen maar kon zeggen ″zikomo kwambiri″ terwijl ik was opgestaan! Iedereen is heel dankbaar en komt me na afloop begroeten.
Op uitnodiging heb ik een bezoekje gebracht aan het Mtendere Community Hospital en kreeg van Ms. Ann een rondleiding. In de spreekkamer bespraken we mijn ernstige verkoudheid en ik vroeg haar wat het kost om te worden opgenomen. Zij liet mij de beschikbare particuliere kamer zien, met eigen toilet en wastafel, die MKW 500 per dag kost (dit is ongeveer € 2,40). Na de rondleiding antwoordde zij op mijn vragen dat er o.a. behoefte was aan 4 sets instrumenten voor de kraamafdeling. Na een nachtje slapen heb ik de volgende dag aan de hoofdzuster 25.500 kwachas (= € 121,-) overhandigd voor 1 set instrumenten. Anneke, Carina en Mirjam, geweldig bedankt voor jullie speciale donatie hiervoor.

Mede namens ons bestuur en onze projectpartner bedank ik u allen hartelijk voor uw zeer gewaarde ondersteuning aan ons mooie project. Met name wil ik hier nog noemen dat ons project mede mogelijk wordt gemaakt door de ASN bank, voor de wereld van morgen!

                                                                    Zikomo kwambiri, Tionana!
 

Noot: De reis-, verblijf- en alle andere onkosten zijn geheel op eigen rekening betaald en komen niet ten laste van de fondsenwerving.