Reisverslag - september 2017*

Omdat mij dit vorig jaar geadviseerd werd had ik ook dit keer netjes een visum aangevraagd (200 euro). Volgens mij kun je op het vliegveld van Lilongwe nog wel een formulier voor een 30-dagen visum invullen, maar ik heb het risico niet genomen. Na de bekende lange en vermoeiende reis werd ik netjes van het vliegveld afgehaald en nadat ik geld had gewisseld en de benodigde boodschappen had gedaan werd de reis naar "huis" aanvaard. Inmiddels Lilongwe en de M1 al lang achter ons gelaten houdt vervolgens de asfalt weg op en begint de bekende stoffige weg met potholes en tijdelijke bruggen waar de uit nood neergelegde planken steeds slechter worden. Jaren geleden werden deze noodbruggen al door het leger aangelegd en deze zijn nooit vervangen of verbeterd, ondanks beloften van de politici tijdens hun verkiezingscampagnes. In het regenseizoen zijn deze "dirt-roads" en bruggen onbegaanbaar en gevaarlijk. Eenmaal tegen de schemer in Matumba aangekomen, had ik toch verwacht deze keer een enigszins verlicht dorp te zien. Maar neen, dit was geenszins het geval, het was donker en ja hoor een ouderwetse "black-out". Het blijkt nog steeds zo te zijn dat ESCOM niet geheel Malaŵi van stroom kan voorzien (centrale hydraulische installatie) en worden elke dag de verschillende delen van het land per toerbeurt gewoon even afgesloten voor bepaalde tijd; soms 's-ochtends, of in de middag, soms 's-avonds en dan weer gaat 's-nachts ineens het licht aan, als je slaapt!

Arme Anakwenda, net als ze denkt op het elektrisch fornuis het avondeten te koken, valt de elektriciteit uit en moet ze weer terug naar haar rokende, stinkende en ongezonde houtskool! Ik heb ook nog geen cake met haar kunnen bakken in de oven!

In een eigenlijk te korte week, die voorbij is gevlogen, kwam ik een beetje als een reddende engel, en heb weer veel mensen blij gemaakt (money, money!). Van vakantie was niet echt sprake en gelukkig had ik mijn visa kaart bij me (vaak bracht ik een bezoekje aan de ATM en was aan het rekenen en omrekenen, kwacha kwacha!).

Het gaat niet echt voorspoedig, er is geld tekort en de ma´s brengt voor de arme arbeiders op het platteland die zo hard gewerkt en geoogst hebben veel te weinig op. Ze ontvangen nog maar een derde van de oorspronkelijke prijs. Zeer slecht, vreemd, beleid van de regering, diep triest. Salarissen kunnen niet op tijd betaald worden betaald.


Maar wat lekker die gebrande, zelf gepelde pinda's. Een traktatie!

Overdag als ik met Anakwenda langs de marktkraampjes ga voor de dagelijkse boodschappen van tomaten, vis en groene bladeren (elke dag hetzelfde) zie ik wel dat enkele lokale winkeltjes nu een aansluiting hebben op het elektriciteitsnet. Niet iedereen kan dit betalen, maar degene die dit wel kan betalen kreeg na een verzoek aan ESCOM, een blauw meterkastje aan de buitenkant van hun muur gemonteerd en werd een kabel afgetapt van de hoofdleiding, simpel maar doeltreffend! Met prepaid "airtime" (net als een prepaid telefoonkaartje) koop je dan stroom voor een bepaalde tijd. Ook Anakwenda wil graag elektriciteit in haar huisje, dat ze sinds vorig jaar helemaal zelf heeft helpen bouwen (met haar kleine maandsalaris). Stenen bakken de dorpelingen immers heel gemakkelijk zelf (in de zon). Ik heb haar vorig jaar geholpen met de zakken cement (het duurste product voor een huisje). En deze keer help ik haar (financieel) met het aanleggen van alle stopcontacten, buizen etc. Ze is zo blij. En ik ook, dat ik haar op deze manier een beetje vooruit kan helpen. Ze werkt zo ontzettend hard.
v.l.n.r. de vrouw van de electricien, Anakwenda en Archangel (de electricien) met zijn dochterje.
 
 
Het gebouw waar de ma´smolen staat, werd gestuct en ook hier hing een blauwe meterkast aan de buitenkant van de muur. Maar de "main switch"  waarvan men dacht dat ie kapot was (een nieuwe moest MKW 90.000 kosten), bleek veel te klein, waardoor de molen niet werkte. Een grotere kostte MKW 165.000 (zo'n 190,- euro) en de helpende hand uit Nederland kwam weer als geroepen. Anders kon deze voorlopig niet worden gekocht. En ook voor de eerste stroom doneerde ik MKW 40.000 (46 euro) airtime.

Kinderen uit de parochie mogen water komen halen.

De buurman hakt een boom om, met de hand!
Anakwenda heeft sinds kort een tuintje aangelegd waar ze tomaten en aardappelen teelt. Wat is ze toch handig!  
   

Grace en Anakwanda

De kinderen krijgen een lift naar de kerk!

Elke ochtend is er om 6 uur al een dienst

Voor het lokale gezondheidscentrum hebben we ook dit jaar van een persoonlijke donatie (150 euro Anneke & Thea) wat medicijnen gekocht.
 
 

Kinderen vermaken zich in hun vrije tijd met voetballen en zwemmen!
Tijdens mijn reis was er nog gelegenheid om "baby" Teya (inmiddels 5) te bezoeken, rechts op de foto, ze zat in een zelfgemaakte stoel met mijn naam erop! "Thea in The Netherlands"! Voor het eerst kon ze lachen naar mij! Het gaat heel goed met haar, haar zusjes en broertje en ze waren blij me te zien. Hun papa was aan het werk in de bergen en probeert wat geld te verdienen om in hun onderhoud te voorzien en ook voor schoolgeld. De meisjes doen heel goed hun best op school en hopelijk ligt er voor hen ook een betere toekomst in het verschiet. De twee oudsten gaan in Lilongwe op school (beter onderwijs) en verblijven daar bij hun oma.  
Tevens had ik dit keer tijd genomen om een bezoek te brengen aan het Chitsulo Center in Chipoka, waar ik zag dat er toch noge enige vooruitgang is geboekt met eigen middelen uit de opbrengst: er is een stenen "trap" aangebracht zodat je makkelijker naar beneden kunt naar het strand en er zijn rieten parasols aangebracht op de buiten vergaderplek en op het terrein. Er waren bezoekers aanwezig voor een conferentie. Het gaat redelijk goed. Er is intussen wel wat verloop geweest onder het personeel.
 
Tijdens mijn bezoek aan de meisjes heb ik ze allemaal weer ontmoet. Ze hadden vakantie, alleen Magdalena was er niet. Wederom hadden ze natuurlijk van alles nodig en heb ik ze wat zakgeld gegeven (ieder 10.000 kwacha = 8,5 euro) en wat nieuwe schoolspullen voor ze aangeschaft. Ze zijn erg enthousiast en dankbaar dat ze de kans krijgen om zich op deze manier te kunnen ontwikkelen.                  

 

 

 

 

 

 

 



v.l.n.r. Thea, Fygenia, Rachael, Zabera, Bernadetta met haar kinderen Victoria &
Simon, oma & Rose.

 

 

 

 

 

 

 


Magdalena achter de receptie tijdens haar
stage in Mangochi!

 
Met Fygenia gaat het heel goed. Nu ze op een andere school is heeft ze minder last van epileptische aanvallen en het lijkt wel of de omgeving en temperatuur haar goed doen. Ze is over naar de 4e en laatste klas. Rachael is ernstig ziek geweest (malaria) maar heeft toch voldoende cijfers gehaald en is geslaagd voor haar laatste jaar. Magdalena heb ik in Mangochi opgezocht waar ze als onderdeel van haar training stage liep bij een hotel-restaurant. Ze heeft haar cijfers al binnen en is geslaagd. Haar werkstage duurt nog tot 1 november en dan krijgt ze haar certificaat voor Hotel Management officieel uitgereikt. Ze wil graag nog 6 maanden extra training volgen om voor een management functie in aanmerking te kunnen. Dit is natuurlijk leuker en verdient ook veel beter dan serveerster. En ze wil heel graag bij een Sunbird Hotel gaan werken, maakt niet uit waar in het land, want die betalen het meest in vergelijking met andere accommodaties (die betalen gewoon te weinig voor het werk dat de meisjes doen)! Ze is heel enthousiast (op haar rustige manier) en toegewijd om iets beters van haar leven te kunnen maken.

Zabera gaat naar het 2e jaar van haar studie "fashion & design". Ze vindt het heel erg leuk en ook in haar vrije tijd probeert ze kleding te maken op een geleende naaimachine. Dit hoort bij haar opdracht. Ze wil natuurlijk heel graag een eigen naaimachine. Money, money! Voor hun schoolgeld is nu eigenlijk nog 1.200,- euro nodig, er staat momenteel niet genoeg op de Timalawi bankrekening.

Namens alle vrouwen zijn we u bijzonder dankbaar voor uw betrokkenheid en financiŰle bijdrage. Dank u wel!

 

  * Noot: alle reis- en verblijfkosten, en alle andere gemaakte kosten heb ik voor persoonlijke rekening genomen en komen niet ten laste van de fondsenwerving.

Van de voorzitter